سوالات متن درس 2 اقتصاد دهم

1:کسب وکارشخصی 2:کسب وکارشراکتی 3 :کسب وکار شرکت 4 :کسب وکار تعاونی 5 :کسب وکار غیرانتفاعی وخیریه

اکثر کسب و کارها در ایران به عنوان کسب وکاری شخصی، شرکتی سهامی یا تعاونی مشغول به فعالیت اند.

به شکل شخصی

اگر کسی را برای کارتان به کار گرفتید، شما کارفرمای او هستید و بایدحقوق او را طبق قانون کار پرداخت کنید و او را بیمه کنید.

1 :راه اندازی آسان و هزینه های نسبتا اندک 2 :آزادی عمل و سهولت در تصمیم گیری( تصمیم گیری در مورد بازاریابی، تغییر شرایط بازار و)… 3 :مالکیت کامل سود 4 :منافع مالیاتی( فقط یک بار مالیات بر درآمد می دهید)

شراکت، کسب وکاری متعلق به دو نفر یا بیشتر است که شریک نامیده می شوند؛ هرکدام هم متناسب باسهمشان در سود کسب وکار سهیم اند .کسب وکارشخصی شما، مشابه بیشتر کسب وکارهای شراکتی کوچک، مانند برخیا ز مغاز هها، رستورا نها و پیمانکاران است.

شباهت:کسب وکارهای شراکتی همانند کسب و کارهای شخصی بسیار آسان راه اندازی می شوند؛گام های اولیه راه اندازی آنها کاملا مشابه کسب وکار شخصی است، از جمله ثبت اسم، اخذپروانه ها و مجوزها و . …تفاوت: آن هم نگارش قرارداد شراکت بین افراد است.

مواردی از جمله محدودۀ اختیارات و وظایف افراد، نحوۀتقسیم سود یا زیان، حل اختلافات بین آنها، تصمیم گیری در مورد انحلال و …مطرح می شود. اگرچه برای وجود این قرارداد، الزامی قانونی وجود ندارد؛ ولی از جهت روشن شدن حقوق وتکالیف شرکا، به داشتن آن توصیه می شود؛ ضمن اینکه در صورت ثبت رسمی قرارداد، عملبه محتوای آن الزام قانونی پیدا می کند.

افزایش برخی هزینه ها جهت تنظیم قرارداد و مشاوره حقوقی با وکیل ،مسئولیت نامحدود در مقابل بدهی ها و دعاوی،آزادی عمل محدود تر افراد و تصمیم گیری سخت تر به دلیل لزوم توافق شرکا

سهام یک سند مالکیت است و نشان می دهد که دارندۀ آن، بخشی از مالکیت شرکت را در اختیار دارد و درسود و زیان آن، شریک است؛ مثال اگر دارایی شرکتی به 100000سهم تقسیم شده باشد، سرمایه گذاری که 10000سهم آن را خریداری می کند، مالک 10 درصد شرکت است.

مجموعه قوانینی که بیان می کندکه شرکت برای چه کسب وکاری تشکیل شده است؛سهام آن چه میزان است و چگونه تقسیم و فروخته می شود؛ چگونه شرکت سرمایه اولیۀ خود را تأمین می کند و چگونه سود و زیان تقسیم می شود؛ سهام داران چه حقوق و مسئولیت هایی در شرکت دارند؛ شرکت چگونه منحل می شود و. …

نوعی شرکت سهامی است که سهام آن قابل داد و ستد در بورس اوراق بهادار نیست . هنگام تشکیل چنین شرکتی باید تمام سرمایه آن در موقع تأسیس توسط مؤسسان تأمین شده باشد. مدیر شرکت سهامی خاص نمیتواند خارج از سرمایه گذاران شرکت باشد.

شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده وهر یک از شرکا ، بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه ی خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت است .

مسئولیت محدود برای سهام داران( ضرر و بدهی سهام داران محدود به میزان سهام) امکان افزایش سرمایه و تأمین مالی بانکی( از طریق افزایش سهام داران یا افزایش سرمایۀ آنها و نیز وام های بانکی) امکان رقابت بالاتر(به دلیل مقیاس تولید بالا، امکان سرمایه گذاری بیشتر و قیمت پایین تر نسبت به رقبا) تخصص گرایی بیشتر( امکان جذب افراد توانمندتر در زمینه های تخصصی و ویژه)

هزینه های راه اندازی بالاتر، تأخیر در تصمیم گیری، پیچیدگی ها در رابطه مدیریت و مالکیت و موفقیت های غیرفردی، تقسیم سود به تناسب مالکیت سهام، مالیات بر سود شرکت علاوه بر مالیات بر درآمد، قوانین پیچیده تر و گزارش دهی بیشتر

تعاونی کسب وکاری است که با هدف تأمین نیازمندی های اعضا تشکیل می شود و به بهبود وضعیت اقتصادی آنها کمک می کند. تعاونی ها مراحل راه اندازی کم و بیش مشابهی با شرکت ها دارند؛ اما نحوۀ اداره آنها براساس هر نفر، یک رأی است؛ یعنی هر کدام از اعضا صرفِ نظر از اینکه چقدر از سرمایۀ تعاونی را تأمین کرده باشد، یک رأی خواهدداشت .اما توزیع سود احتمالی در پایان دوره به نسبت سرمایۀ هر عضو است.

شرکت سهامی ، زیرا شرکت سهامی از پول دیگران برای راه اندازی کارش استفاده می کند. دولت برای شرکت ها قوانینی دارد تا به سرمایه گذاران اطمینان بدهد و کمک کند تا فریب نخورند .پذیرش و عمل به چنین قوانینی زمان بر و پرهزینه است و به مشاوره های حقوقی نیاز دارد.