سوالات متن درس بیست و یکم اجتماعی هفتم

ازدواج معمولاً خویشاوندی و درون گروهی بود؛ یعنی اغلب سعی می کردند با افرادی از دودمان خود ازدواج کنند تا با آنها هم خون باشند و خصوصیات آن دودمان را حفظ کنند.

ایرانیان باستان برای اولاد پسر ارزش خاصی قائل بودند و این موضوع به خصوص برای شاهان و درباریان که سلطنت موروثی داشتند، اهمیت زیادی داشت

در آن دوره چند همسری نیز وجود داشت و افراد توانگر و ثروتمند چند زن داشتند.

بیشتر مواد مورد نیاز خود چون خوراک و پوشاک و ابزار را خودشان در خانه تولید و نیازهای خود را تأمین می کردند. زنان در کنار مردان به نخ ریسی، پارچه بافی، قالی بافی و مشارکت در کشاورزی می پرداختند.

خانواده ها همچنین مرکز تربیت و آموزش بودند و اصول و ارزش های اخلاقی چون راستگویی، امانت داری، میهن دوستی و وفای به عهد و پیمان را به اعضای خانوادهٔ خود می آموختند .پدران، شغل خود را به پسران یاد می دادند همچنان که مادران به عنوان کدبانوی خانواده، رسوم خانه داری را به دختران آموزش می دادند.

خانواده

ساسانیان

به دو طبقه تقسیم می‌شدند بزرگان و عامه مردم

شاه و شاهزادگان روحانیون زرتشتی موبدان فرماندهان نظامی و دبیران.

آنها زمینه ها و ثروت های فراوان داشتند اما از پرداخت مالیات معاف بودند از حق تحصیل و آموزش برخوردار بودند و خود را صاحب جان و مال مردم می دانستند.

شرایط تحصیل برای عامه مردم سخت و دشوار بود بار سنگین مالیات بر دوش آنها بود و در جنگها سپاه پیاده نظام را تشکیل می دادند اگر کسی از جنگ فرار می کرد به شدت مجازات می شد.

آنها جزو طبقه بزرگان بودند و از این اختلاف طبقاتی حمایت می‌کردند و در دستگاه حکومتی نفوذ زیادی داشتند.

در جامعه طبقاتی، رفتن از طبقه ای به طبقهٔ دیگر بسیار سخت و تقریباً ناممکن بود.یعنی فرزند کشاورز می بایستی تا ابد کشاورز بماند. همچنان که اشراف زادگان همیشه درگروه اشراف می ماندند .افراد از طبقه محروم نمی توانستند با بزرگان ازدواج کنند. لباس و مسکن طبقات نیز متفاوت بود .در شهرها پیشه وران و کشاورزان نمی توانستند در محلهٔ خاص بزرگان سکونت کنند و به ناچار در حومهٔ شهرها ساکن می شدند .در دورهٔ ساسانی طبقات مختلف حتی آتشکده های جداگانه ای داشتند .این وضع طبقاتی بر روابط، آداب و معاشرت مردم نیز تأثیر گذاشته بود