سوالات متن درس 1 دین و زندگی دهم

زیرا خالق آنها خدایی حکیم است؛ که هیچ کاری را بیهوده انجام نمی دهد.

به میزانی که هدف انسان برتر و جامع تر باشد، هدفهای بیشتری را در درون خود جای میدهد و بر عکس.

هدف های بیشتری را در درون خود جای می دهند.

بندگی و عبادت خداوند

معیاری که بتوانیم به وسیلهٔ آن، هدف های همسو با میل بی نهایت طلب و استعدادهای متنوع انسان را مشخص کنیم. بدین وسیله، هدف های زندگی را به درستی برخواهیم گزید و عمر خود را برای رسیدن به آنها صرف خواهیم کرد.

مهم این است که هدف فرعی را به جای هدف اصلی قرار ندهیم و آن قدر به اهداف فرعی دل نبندیم که مانع ما در رسیدن به اهداف اصلی شوند و از رفتن به سوی کمالات بازدارند. تلاش برای رسیدن به نعمت های دنیا نه تنها بد نیست، بلکه ضروری و خوب است. فقط باید توجه کنیم که برای رسیدن به نعمت های دنیا مرتکب گناه نشویم و آن قدر سرگرم آنها نباشیم که از زیبایی های پایدار باز بمانیم.

خدا و بندگی او

در آن صورت خوشحالی ها و ناراحتی ها، شکست ها و پیروزی ها و بسیاری دیگر از مفاهیم کلیدی زندگی، تعریف جدید پیدا می کند. شکست، دور شدن از خدا و پیروزی، نزدیک شدن به خدا معنا می شود. در آن صورت، چیزی ما را خوشحال می کند که ما را به خدا برساند و چیزی ما را آزرده می کند که از خدا دور سازد.

الف) اینان به تعبیر قرآن کریم، کسانی هستند که به حیات دنیوی راضی شده و به آن آرام گرفته اند. ب) اینان مصداق همان کسانی اند که بهترین و با ارزش ترین دارایی و سرمایه خود را صرف کارهای کم ارزش می کنند.

به معنای «هدفدار بودن» خلقت آنهاست.

سوال ما «انسان ها» برای چه آفریده شده ایم و «هدف» از زندگی ما در این جهان چیست؟ / زیرا این خطر وجود دارد که در صورت ندانستن هدف، زندگی خود را به اشتباه، صرف کارهایی بکنیم که برای آنها خلق نشده ایم و سرمایه ای را از دست دهیم که نه ارزش آن قابل مقایسه با یخچال و خودرو است و نه امکان به دست آوردن مجدد آن وجود دارد.

همت بزرگ و اراده محکم می طلبد؛ همان طور که دست یابی به گوهرهای گرانقدر دریاها، پشتکاری شگرف می خواهد.

این سرچشمه، همان خداوند است که خالق همهٔ کمالات و زیبایی هاست؛ او که خود نامحدود است و کمالات و خوبی هایش حد و اندازه ندارد. هر کمال و خوبی از او سرچشمه می گیرد و در جهان گسترده می شود.

البته نزدیکی و تقرب به خداوند، نزدیکی مکانی و ظاهری نیست. چه بسا دو نفر در یک مکان در کنار هم باشند ولی هیچ نزدیکی به هم احساس نکنند. نزدیکی به خدا یک نزدیکی حقیقی است، همان طور که دوری از او هم بدترین نوع دوری است. خدا سرچشمهٔ زیبایی ها و خوبی هاست و انسان ها به میزانی که زیبایی ها و خوبی ها را کسب کنند به خدا نزدیک تر می شوند.