سوالات متن درس 7 دین و زندگی دوازدهم

تمام یا سراسر عمر، ظرف زمان توبه است. اما بهترین زمان برای توبه دوره ای است که؛ امکان توبه، «بیشتر» و انجام آن، «آسان تر» و جبران گذشته، «راحت تر» است.

در مورد بندگان، به معنای بازگشت از گناه به سوی خداوند و قرار گرفتن در دامن عفو و غفران اوست. این حالت وقتی رخ می دهد که انسان از گناه، پشیمان شده و قصد انجام آن را نداشته باشد. – با بازگشت بنده [عبد گناهکار، خداوند نیز به سوی او باز می گردد؛ یعنی، درهای رحمتش را به رویش می گشاید و آرامش را به قلب او باز می گرداند.

«ربا خواری»، «رشوه گرفتن»، «بی توجهی به عفاف و پاکدامنی»، ظلم کردن و ظلم پذیری» و «اطاعت از غیر خدا» مهمترین راه اصلاح و معالجه جامعه از این بیماری ها، انجام دادن وظیفه «امر به معروف و نهی از منکر» است.

جامعه نیز اگر در برخی ابعاد از مسیر توحید و اطاعت از خداوند خارج شد، نیازمند بازگشت به مسیر توحید و اصلاح، یعنی؛ «توبه اجتماعی» است.

نه تنها پذیرفته نیست، بلکه استغفار را بی خاصیت می کند. به همین جهت امام رضا علیه السلام فرموده است: «المستغفر من الذنب ویفعله و گالمستهزئ بربه؛ کسی که از گناهی استغفار کند و در عین حال، انجامش دهد مانند کسی است که پروردگارش را مسخره کرده است.»

شیطان، ابتدا انسان را با این وعده که: «گناه کن و بعد توبه کن!» به سوی گناه می کشاند و وقتی که انسان آلوده شد، از رحمت الهی مأیوسش می سازد و می گوید: «آب که از سرگذشت چه یک وجب، چه صد وجب» در این حالت، انسان با خود می گوید که: کار از کار گذشته و پرونده عملم نزد خداوند آن قدر سیاه است که دیگر توبه ام پذیرفته نیست. در حالی که آدمی، هر قدر هم که بد باشد، اگر واقعا توبه کند و پشیمان و نادم شود، حتمأ خداوند توبه اش را می پذیرد.