سوالات متن درس دوم دین و زندگی دوازدهم

توحید و یکتاپرستی

۱- قرآن کریم نقل می کند که فرزندان یعقوب از پدرشان درخواست کردند که برای آنها طلب آمرزش کند و حضرت یعقوب (ع) نیز به آنان وعده دعا داد. ۲- قرآن کریم بیان می کند استغفار پیامبر(ص) در حق «منافقان» مؤثر نیست، اما در مورد دیگران مؤثر است.

توحید

هیچ گروهی از مسلمانان، غیر از جریانی که امروزه به «کفیری ها» مشهور شده، چنین درخواستی را شرک آلود نمی دانند. «جریان تکفیری» در سالهای اخیر، برخی از جوامع و کشورهای اسلامی را گرفتار خود کرده است. پیروان این جریان فکری خشک و غیرعقلانی با تفکر غلطی که درباره «توحید» و «ش رک» دارند، هر مسلمانی را که مانند آنها نمی اندیشند، «مشرک» و «کافر» می خوانند و کاه کشتن او را «واجب» می شمارند.

توحید

وقتی که این توانایی را از «خود آنها» و «مستقل از خدا» بدانیم. اما اگر این توانایی را صرفا از خدا و انجام آن را با درخواست اولیاء از خداوند و به إذن خدا بدانیم، عین توحید است و از این جهت مانند اثر شفا بخشی داروست که خداوند به آن بخشیده است.

«لا إله إلا الله» – «خدای یگانه»

خیر – همه روابط موجود در میان مخلوقات جهان، توسط خداوند طراحی شده و به اذن و اراده او صورت می گیرد. بنابراین، کسی که برای آموختن، نزد معلم می رود یا برای درمان به پزشک مراجعه می کند، نه تنها معلم و پزشک را شریک خداوند قرار نداده، بلکه به «قانون الهی» عمل کرده است.

۱- توحید در خالقیت ۲- توحید در مالکیت ٣- توحید در ولایت ۴- توحید در ربوبیت

شرک در خالقیت

این تصور که چند خدا وجود دارد و هر کدام خالق بخشی از جهان اند یا با همکاری یکدیگر این جهان را آفریده اند، به معنای آن است که هر کدام از آنها «محدود» و «ناقص» هستند و به تنهایی نمی توانند کل جهان را خلق کنند. همچنین به معنای آن است که هر یک از خدایان مذکور کمالاتی دارد که دیگری آن کمالات را ندارد و گرنه عین همدیگر می شوند پس دیگر چند خدا نیستند. چنین خدایان ناقصی، خود، نیازمند هستند و هریک از آنها به خالق کامل و بی نیازی احتیاج دارد پ که نیازش را برطرف نماید. پس، تصور چند خدایی صحیح نیست و خدای واحد، آفریننده جهان است.

هر کس «مالک» چیزی باشد، حق تصرف و تغییر در آن چیز را دارد اما دیگران بدون اجازه وی، نمی توانند در آن تصرف یا از آن استفاده کنند. به این حق تصرف «ولایت» و «سرپرستی» می گویند. آیه شریفه: «ما لهم من دونه من ولی ولا یشرک فی خفیه أحدا » مؤید این مطلب است. از آن جا که خداوند، تنها «مالک» جهان است، تنها «ولی» و «سرپرست» آن نیز هست و مخلوقات، جز به إذن و اجازه او نمی توانند در جهان تصرف کنند. چنین إذنی به معنی واگذاری ولایت خداوند به دیگری نیست.

بدین معناست که خداوند، آن شخص را در مسیر و مجرای ولایت خود قرار داده است. اگر خداوند، پیامبر اکرم (ص) را ولی انسان ها معرفی می کند، بدین معناست که ایشان را «واسطه ولایت خود» و «رساننده فرمان هایش» قرار داده است.

«رب» به معنای «مالک» و «صاحب اختیاری» است که تدبیر و پرورش مخلوق به دست اوست. هر کس که خالق، مالک و ولی چیزی باشد می تواند آن را تدبیر کرده و پرورش دهد. از آن جا که خداوند تنها خالق، مالک و ولی جهان است، تنها رب هستی(وجود) نیز می باشد. اوست که جهان را «اداره می کند و آن را به سوی مقصدی که برایش معین فرموده، هدایت می نماید و به پیش می برد.

عبارت از این است که معتقد باشیم؛ «خداوند، تنها مبدأ و خالق جهان است» ، «موجودات، همه مخلوق او هستند» و «در کار آفرینش شریک و همتایی ندارد.» آیه شریفه: «الله خالق کل شی » مبین این مطلب است.

«خیر» زیرا پزشک به واسطه استفاده از اسباب «مادی» و اولیای الهی به واسطه اسباب «غیرمادی» و با اذن خداوند این کار را انجام می دهند.

۱) تمام احکام و حقوق اسلامی فرد به رسمیت شناخته می شد. ۲) دفاع از حقوق این فرد، بر دیگر مسلمانان واجب می گشت. ۳) در زمره برادران و خواهران دینی قرار می گرفت.

«خیر» – بلکه، پس از رحلت ایشان نیز استمرار دارد. به عبارت دیگر، روح مطهر ایشان پس از رحلت زنده است و می تواند به انسان ها یاری برساند.

خدا، بی همتاست و شریکی ندارد.

«جریان تکفیری» ۱) توسل به پیامبران و معصومین، «شرک» است. ۲) طلب دعا و شفیع قرار دادن دیگران برای اینکه خدا انسان را ببخشد، «شرک» است. ۳) معتقدند این گونه افراد، «کافر» هستند و مسلمان محسوب نمی شوند.

توحید